Nickel Eye - The Time Of The Assassins (Rykodisc, 2009)

The Strokes çakma bir şekilde de olsa bize kendini dinletebiliyor. Bu sefer karşımıza çıkan basçıları Nikolai Fraiture. Yeni solo projesi Nickel Eye’ın ilk albümünü bu sene çıkardı. Açıkçası Strokes türevi çalışmalar bekleyenler için bir nebze hayal kırıklığı olabilir ama bu albümün müzikalitesiyle alakalı değil, sadece beklentiler açısından değerlendiriyorum.

Nickel Eye’ın temel öğesi Folk. Bunun yanında Dub, Ska, Rock gibi birçok çeşitlendirmelerle ortalığı şenlendirmiş. Ardı ardına gelen parçaların birçoğu farklı elden çıkmış gibi bir his veriyor ancak hakim olan vokali dinletikten sonra insan farkına varıyor aslında aynı kişiyi dinlediğini.

Albümdeki parçaların çoğunluğu akustik olarak kaydedilmiş ve ana tür Folk olduğu için bu hiç şaşırtmıyor. Harmonika da hemen arkasından takip ediyor şekle uygun olarak. Tabii zırt pırt Folk deyip de karşımızda Neil Young olduğu hissini veriyorsam aman diyim düzelteyim.

“Fountain Avenue”, “Hey, That’s No Way to Say Goodbye” ve “Where The Cold Wind Blows” haricinde pek de öyle standart Folk tanımına uyabilecek bir parça yok. Hatta dub altyapısıyla “Brandy Of The Damned”, cozur cozur Rock yaptığı “Dying Star” albümün ortasında dam üstünde saksağan gibi duruyorlar. Daha yumuşakçasına albümün açılış parçası “You And Everyone Else”‘de rastlıyoruz. Fakat diğer parçalarda olduğu gibi Nikolai Faiture’ın hafif ağıra kaçan yorumlaması sebebiyle her parça 40 yıllık Folkmuş gibi geliyor.

Albüm ilginç olarak Ocak ayında çıkmış ama bana sorarsanız yaz aylarına çok daha yakışacak bir havası var. Şöyle tembel tembel hamakta yatarken dinlenebilecek umarsızcasına üşengeç bir havası var. Albümün tamamını çok beğendim, boş parça yok dersem yalan olur. Yine de güzel parçaların ağırlığı daha fazla kesinlikle. Bu da bana ziyadesiyle yetiyor. Eğlenceli Folk güzel geldi herhalde.

MP3: Nickel Eye - Back From Exile

MP3: Nickel Eye - Brandy Of The Damned

Nickel Eye @ MySpace
Satın Al

Leave a Reply