Yorumlar:
0
Kategori:
Antipop Consortium
Hip Hop’un gidişatından hoşlanmayan alternatif gruplardan biri Anti-Pop Consortium. Bununla birlikte gerek yaptıkları Hip Hop tarzlarında, gerek vokallerde, gerekse de parçaların altyapılarında deneyselliğe alabildiğince kucak açan bir düzenekleri var kendi içlerinde. Bu da zamanında onlara Warp’ın kapısını açmıştı. Oradan geçtikten sonra bir sallan yuvarlan dönemine girdiler, dağılıp solo projeler peşinde koştular. Olmadı, olamadı. 2007′de yeniden birleştiler ve sonunda Big Dada Records’dan karşımıza yeni bir albümle çıkageldiler.
Tanışmaları 1 yıl önceye dayanan dört Rapçi oluşturuyor Antipop Consortium’u, Beans, High Priest, M. Sayyid ve Earl Blaize. Toplu halde olduklarında çok başarılı çalışmalar ortaya koyabiliyorlar. Özellikle dört vokal olması gruba büyük bir devinim kazandırıyor. Bu açıdan avantajlarını farklı yapılarla birleştirdiklerinde elle tutulacak kadar az alternatif Hip Hop gruplarından biri oluyor. İşin güzelliği ise Jay Z’den hazzetmiyorlar.
Aslında çok fazla bilinmiyor olabilirler ama zamanında Radiohead’ın turnesinde yer alacak kadar dikkat çekmişlerdi. Yaptıkları türün bir bakıma babası gibi olan DJ Shadow’la birlikte de turneye çıktılar. Bu açıdan doğrudan alternatif diyerek geçmemek lazım.
Albümdeki altyapıların çoğunda daha önce olduğu gibi Earl Blaize’in imzası var. Elektronik müziğin ciddi bir baskınlığını görmek mümkün. Seçilen vuruşlar ise özellikle seçilmiş havası yaratıyor çünkü hepsi de genel anlamda albümün teması olan “İnsan makinaya karşı” (Man vs Machine) temasına dayanıyor. Blackberry’lere değinmeden geçmiyorlar, “bana modadan, lüksten bahsetme, hareket ediyor musun onu söyle” gibi çeşitlemelerle süslüyorlar bu altyapıları. İlginçtir ki parçaların hiçbiri yapısal anlamda deneysel olmalarına rağmen karmaşık değil. Bu konuda gayet basit bir yaklaşıma gidilmiş. Bu da işin özünün her daim hip Hop olduğunu vurgulamak için biçilmiş kaftan görevi görüyor zannımca.
Günümüzün 2 melodiye ve birkaç cümleye dayanan Rap parçalarından sonra doğrudan aydınlanma gibi geliyor. Açıkçası bu sene Mos Def’in albümünden beri dinlediğim en güzel Hip Hop çalışması diyebilirim. Elbette içinde “The Solution” gibi keyfime pek yanaşmayan çalışmalar da var ama genelini düşündüğümde vokal açısından Old Skool olarak adlandırılan tarzlara dirsek teması ama belirli bir tema üzerinde farklı yönlerden yaklaşımı, yerleştirmeye çalıştığı uyanış ve diriliş bakış açısı ile birlikte uzun bir süre dinleyebileceğim bir albüme imza atmışlar. M. Sayyid’in vokali ayrı bir takdir edilesi geldi albüm boyunca.
MP3: Anti-Pop Consortium - Reflections