RSS Feed'ine üye olun



FeedBlitz
Yeni Yazılar
Last FM
Yazı Arşivi
Takip Edilen Siteler
Tematik Arayislar
mp3 blogs Add to Technorati Favorites

Powered by FeedBurner

free counters

8th

Oct.

Yorumlar:

0

Kategori:
Willie Nelson

Willie Nelson - American Classics (Blue Note, 2009)

Bazı söylemlerini çok sıklıkla eleştirdiğim bir isim Willie Nelson. Fakat müzikal yeteneğine de bir o kadar saygım var. Country müziğin efsanevi olmasının yanı sıra en bilinen özelliklerinden biri de girdiği her işin başarıyla altından kalkması. Buna her müzik türü dahil herhalde. Geçen sene Wynton Marsalis ile çıkardığı albüm de bunun bir örneğiydi. Bu albümü incelemiştim ancak zamanında Proodos salak Blogger’ın uyarmadan silme politikasının kurbanı olduğu için bu incelemem siinmişti. Ne yazık ki bunu paylaşamayacağım.

1978′den bu yana arada bir de olsa Caz’a kayan Willie Nelson bu sefer 2. defa (31 yıl sonra, benim yaşım kadar) Jazz Standards’a nefes veriyor. Albümde çoğunlukla Tin Pan Alley’in yazdığı ve bir çoğumuzun Frank Sinatra, Nat King Cole ve Ella Fitzgerald’dan dinlediğimiz klasiklerden oluşuyor. Bunlar neler dersek, “Fly Me To The Moon” var, “Come Rain Or Shine” var, “If I Had You” var, “Angel Eyes” var, var oğlu var. Kendi klasiği “Always On My Mind” haricinde hepsi apayrı yıllara ve dönemlere ışık tutan muhteşem çalışmalar bunlar.

Rolling Stone albüm incelemesinde Willie Nelson’ın kendini zorlamadığını söylemiş. Anlayamadığım nokta bu parçaların hiçbirinde kendini zorlaman zaten gerekmiyor. Bunlar Caz klasikleri, Brutal vokal gerekiyor da benim mi haberim yok acaba diye düşünmeye başladım. Willie Nelson biraz melankolik bir yoruma sahip orası kesin ve bu fark özellikle kendini “Fly Me To The Moon”‘da ortaya koyuyor ama duygusal açıdan zengin bir yorum var tüm parçalarda. Elbette yorum farkı olacak ama buna kendini zorlamamış demek biraz basite indirgemek oluyor.

Albümde iki güzel bayanın da takım elbiseli Willie Nelson’a eşlik ettiğini görüyoruz. Bunlardan ilki olan “If I Had You” adlı ve benim Nat King Cole yorumuyla tanıdığım çalışmada Diana Kroll eşlik ediyor Willie Nelson’a. Diğeri ise düet için yazılmış olan “Baby, It’s Cold Outside”. Zamanında Dinah Shore ve Buddy Clark ile ünlü olmuştu. Bu albümde Willie Nelson ve Norah Jones ile kulaklarımızı şenlendiriyor.

Blue Note’tan ilk albümünü çıkaran kovboy şapkalı part time caz klasiği yorumcumuz bu albümde çok güzel bir iş çıkarmış. Caz standartları her ne kadar bilinen parçalar olması sebebiyle öyle ya da böyle başarı getirir şeklinde anlaşılsa da yorumda en ufak hata ampul gibi ortaya çıkacağından risklidir de. Willie Nelson 78 yaşının getirdiği tecrübeyle en ufak falso vermeden çok güzel bir albüm sunmuş bizlere. Zevkle dinlemelik. Hele şu yağmurun peşimizi bırakmadığı, yeter artık barajlar doldu söylemlerini dinlemediği günlerde ilaç gibi bir albüm.

MP3: Willie Nelson - Fly Me To The Moon

Willie Nelson
Willie Nelson @ MySpace
Satın Al

Leave a Reply